Terwijl de hele wereld, gedwongen door de politiek, aan de laadpaal ligt, blijft er in München een groep ingenieurs koppig “Nein!” roepen. BMW weigert al zijn kaarten op de batterij-elektrische auto te zetten. Ze geloven heilig in technologie-neutraliteit en houden de waterstofdroom in leven. Het resultaat van die koppigheid staat hier voor me: de BMW iX5 Hydrogen.
Het is 2026 en dit is niet langer een experimenteel prototype dat met ducttape aan elkaar hangt. Het is een kleine serieproductie die laat zien wat er mogelijk is als we stoppen met onze obsessie voor loodzware accu’s. Maar is deze auto in het Nederland van vandaag een geniale ontsnapping aan de laadpaal-file, of een enkeltje naar de infrastructurele wanhoop?
Een X5 met een scheikundedoos
Van buiten lijkt het een gewone X5. Er zijn wat blauwe accenten en een specifieke grille (3D-geprint, uiteraard), maar gelukkig schreeuwt de auto niet dat hij de wereld aan het redden is. Dat is prettig. De BMW-rijder wil immers gewoon een BMW, geen rijdend laboratorium.
Onderhuids is het echter een totaal ander beest. Waar normaal een zescilinder of een gigantisch accupakket zit, vindt u hier een brandstofcel. Die zet waterstof uit twee tanks (onder 700 bar druk) om in elektriciteit. Het enige restproduct? Waterdamp. Als ingenieur vind ik dit fascinerend. Het is een mini-elektriciteitscentrale onder de motorkap. De elektriciteit drijft een 401 pk sterke elektromotor op de achteras aan. Er zit wel een kleine accu in (een ‘buffer’), maar die is minuscuul vergeleken met de kolos in een BMW iX.
Rijden: Het beste van twee werelden?
Het rijden is een openbaring. De iX5 Hydrogen rijdt exact zoals u van een elektrische BMW verwacht: stil, soepel en met direct koppel. Maar er is een cruciaal verschil met de batterij-versies: het gewicht. Hoewel de iX5 Hydrogen met zo’n 2.400 kilo nog steeds geen lichtgewicht is (die tanks en de versterkte kooiconstructie wegen ook wat), voelt hij minder log aan dan een volgeladen iX of een PHEV. De neus duikt minder in bochten en de auto voelt net wat lichtvoetiger aan.
Het systeemvermogen van 401 pk is ruim voldoende. U wordt niet zo hard gelanceerd als in een elektrische M-versie, maar de duw is constant en krachtig. Het meest bevredigende is echter niet het rijden zelf, maar het stoppen. Niet bij een laadpaal waar u 30 minuten moet Netflixen, maar bij een waterstofpomp. Slang erop, klik, sissen, en drie minuten later is de tank vol. Klaar voor weer 500 kilometer. Het voelt als valsspelen in het EV-tijdperk. Voor de veelrijder die de hele dag op de weg zit en geen tijd heeft om te laden, is dit de heilige graal.
De infrastructurele nachtmerrie
Maar dan slaat de realiteit van 2026 toe. U bent klaar met uw rit, de tanks zijn leeg en u zoekt een pomp. In Nederland is het netwerk van waterstofstations voor personenauto’s (700 bar) nog steeds bedroevend. De focus van de overheid en de energiesector is verschoven naar zwaar transport (vrachtwagens). Veel stations zijn ingericht op trucks (350 bar) of liggen op onmogelijke industrieterreinen ver weg van de bewoonde wereld.
Een rit naar Groningen of Maastricht vergt dus militaire planning. Is de pomp open? Heeft hij storing (wat helaas vaak voorkomt bij deze complexe installaties)? Is de druk hoog genoeg om de tank helemaal vol te krijgen? Het bezit van een iX5 Hydrogen verandert u van een zorgeloze automobilist in een logistiek planner. Het kip-en-ei-probleem is nog niet opgelost: er zijn geen auto’s omdat er geen pompen zijn, en er zijn geen pompen omdat er geen auto’s zijn.
De fiscale paradox
En hoe zit het met de kosten? Fiscaal gezien is de iX5 Hydrogen een elektrische auto.
- BPM: Nul euro, want geen uitstoot. Dat maakt de aanschafprijs (die overigens nog steeds astronomisch is door de dure techniek) relatief ‘schoon’ van belastingen.
- MRB: Hier wringt de schoen. Net als bij batterij-auto’s is de gewichtskorting in 2026 verdwenen. U betaalt de volle mep wegenbelasting voor een auto van 2,4 ton.
Daarnaast is de prijs van waterstof aan de pomp hoog. Per kilometer bent u vaak duurder uit dan met een efficiënte diesel of zelfs een thuis geladen EV. U betaalt voor de snelheid van het tanken en de luxe van emissievrij rijden zonder stekker, maar economisch wint u het pleit niet.
Conclusie
De BMW iX5 Hydrogen is een technisch meesterwerk en een dapper statement. Het bewijst dat er een alternatief is voor de batterij-auto voor mensen die veel en ver moeten rijden en geen tijd hebben om te laden. Het rijdt geweldig, tankt razendsnel en voelt als een echte X5.
Maar in Nederland is het in 2026 een auto voor de pionier met stalen zenuwen. De infrastructuur laat u in de steek. Tenzij u naast een van de weinige betrouwbare waterstofstations woont, is de dagelijkse praktijk te weerbarstig. Het is de beste auto die u beter (nog) niet kunt kopen. Voorlopig blijft de stekker-X5 of de volledig elektrische iX de veiligere, zij het saaiere, keuze.
Eindcijfer: 9/10 (Techniek) | 2/10 (Infrastructuur NL)
Galerij
