Als u in Nederland om u heen kijkt op de snelweg, ziet u de bloedsomloop van onze economie: de witte bestelbus. En negen van de tien keer staat daar met blauwe letters ‘Ford’ op. De Ford Transit (en zijn populaire broertje, de Transit Custom) is de onbetwiste koning van de bouwplaats, het pakketdepot en de installatietechniek. Het is het mobiele kantoor van de loodgieter en het magazijn van de koerier.
Maar in 2026 is de wereld van de ‘witte bus’ op zijn kop gezet. Sinds 1 januari 2025 is de vrijstelling van BPM (aanschafbelasting) voor ondernemers vervallen. Dat klinkt als een saaie fiscale regel, maar het effect is een atoombom onder de markt. Een simpele dieselbus is van de ene op de andere dag tienduizenden euro’s duurder geworden. Ford staat voor de zware taak om de Nederlandse ondernemer mobiel te houden in een tijd waarin de dieselmotor fiscaal vogelvrij is verklaard en de elektrische bus voor velen nog een logistieke puzzel is. Is de Transit in 2026 nog steeds de vanzelfsprekende keuze, of is het een luxeproduct geworden?
Het mobiele kantoor opnieuw uitgevonden
Laten we beginnen met de techniek en het ontwerp, specifiek van de nieuwe Transit Custom, want daar hebben de ingenieurs van Ford zichzelf overtroffen. Ze hebben goed gekeken naar hoe een busje daadwerkelijk wordt gebruikt. Chauffeurs zitten niet alleen te sturen; ze lunchen in de cabine, ze vullen werkbonnen in op hun schoot en ze gebruiken hun laptop op de parkeerplaats.

Ford heeft hierop een geniaal antwoord gevonden: het ‘Mobile Office’ pakket. Het stuurwiel kan kantelen. U klikt een hendel om, en het stuur klapt plat zodat het een tafeltje wordt. U kunt er uw laptop op zetten of uw broodje gezond op eten zonder te knoeien op uw broek. Als ingenieur kan ik genieten van zo’n simpele, mechanische oplossing voor een dagelijks probleem. De cabine zelf voelt nauwelijks meer aan als een bedrijfswagen; de afwerking en de schermen doen denken aan een personenauto, al is het plastic hard genoeg om een stoot met een hamer te overleven.
De BPM-klap: Diesel als luxegoed
Dan de olifant in de laadruimte: de prijs. Voorheen kocht u een dikke Transit Custom met 170 pk dieselautomaat voor een scherpe prijs. In 2026 moet u voor diezelfde bus genadeloos veel BPM aftikken vanwege de CO2-uitstoot. De prijs van een dieselbus is met zo’n 30 tot 40 procent gestegen.
Dit heeft de markt volledig ontwricht. De ondernemer die per se diesel moet rijden – bijvoorbeeld omdat hij zware aanhangers trekt naar plekken zonder laadpalen, of continu naar het buitenland rijdt – betaalt de hoofdprijs. De Transit diesel is veranderd van een goedkoop werkpaard in een kostbaar investeringsgoed. U ziet ze nog wel rijden, maar de bestuurders zijn zuiniger op hun materiaal dan ooit.
E-Transit: De gedwongen, maar competente held
Het antwoord van Ford op dit fiscale bloedbad is de E-Transit (en de E-Transit Custom). Omdat elektrische voertuigen geen CO2 uitstoten, zijn ze vrijgesteld van die moordende BPM. Hierdoor is de elektrische versie in de aanschaf plotseling concurrerend, of zelfs goedkoper dan de diesel.
En laten we eerlijk zijn: de E-Transit rijdt fantastisch. Omdat de accu’s in de bodem liggen, is het zwaartepunt laag. De bus stuitert niet over drempels zoals een lege dieselbus dat doet. Met 217 pk of meer is hij bovendien vlotter bij het stoplicht dan de meeste personenauto’s. De stilte in de cabine is een zegen voor de koerier die acht uur per dag in de herrie zit; u stapt aan het einde van de dag aanzienlijk frisser uit.
De actieradius is in 2026 volwassen geworden. De E-Transit Custom haalt in de praktijk zo’n 300 kilometer, zelfs met wat lading. Voor de stucadoor die in de regio werkt is dat ruim voldoende. Maar voor de servicemonteur die het hele land doorcrosst, blijft het plannen. Ford probeert dit te verzachten met snelladen (125 kW), waardoor u tijdens de lunch in een half uur weer vol zit.
Ford Pro: Big Brother helpt u
Wat Ford in 2026 echt onderscheidt van bijvoorbeeld Stellantis (Peugeot/Opel/Fiat) of Renault, is Ford Pro. Dit is het software-ecosysteem om de auto heen. Ford ziet de bus niet meer als een los voertuig, maar als een data-knooppunt.
Voor wagenparkbeheerders is dit goud waard. De software voorspelt wanneer een bus onderhoud nodig heeft vòòrdat hij stuk gaat. Hij houdt bij wie er te hard rijdt of wie vergat te laden. Als ingenieur vind ik het indrukwekkend, als bestuurder misschien wat beklemmend. Maar in een tijd waarin stilstand dodelijk is voor de marge, is deze preventieve technologie misschien wel het belangrijkste verkoopargument.
Trekgewicht: Het laatste struikelblok
Jarenlang was het argument tegen de elektrische bus: “hij kan niets trekken”. Ford heeft dat in 2026 grotendeels opgelost. De E-Transit Custom mag nu 2.000 kilo trekken. Dat is een gamechanger. De aanhanger met de steigers of de minigraver kan nu ook achter de elektrische bus. Hiermee vervalt voor 80 procent van de gebruikers het laatste argument om nog diesel te rijden. Alleen de allerzwaarste klussen (3,5 ton trekken over lange afstanden) blijven het domein van de onbetaalbaar geworden dieselmotoren.
Conclusie
De Ford Transit van 2026 is een verhaal van twee werelden. De dieselversie is door de Nederlandse overheid de nek omgedraaid en is alleen nog interessant voor wie echt niet anders kan. Het is een luxeproduct geworden. De E-Transit is echter de nieuwe standaard. Ford heeft met het kantelbare stuur, de volwassen trekkracht en de slimme software de overstap naar elektrisch zo pijnloos mogelijk gemaakt. De Nederlandse aannemer wordt door de fiscus de elektrische richting op geduwd, maar gelukkig staat daar een Ford klaar die die taak met verve aankan. U zult het rammelen van de diesel niet missen, maar de lage aanschafprijs van vroeger helaas wel.
Eindcijfer: 9/10 (Functionaliteit E-Transit) | 3/10 (Prijs Diesel in NL)
Galerij










