De Porsche Panamera is altijd de auto geweest voor mensen die eigenlijk een 911 wilden, maar ook vrienden (of kinderen) hadden. Het was het compromis dat geen compromis mocht heten. In 2026 staat de derde generatie (G3) voor ons. Porsche noemt het een compleet nieuw model, ik noem het een zeer grondige doorontwikkeling.
Het doel was simpel: de sportiviteit van de 911 combineren met het comfort van de Mercedes S-Klasse. Om dat te bereiken hebben de ingenieurs in Weissach het meest complexe onderstel ooit ontwikkeld. Maar hebben ze in hun drang naar perfectie niet een auto gebouwd die zo zwaar en complex is, dat de ziel eruit is gefilterd? En wie kan dit slagschip in Nederland nog betalen nu de belastingvoordelen voor hybrides zijn verdampt?
Techniek: Porsche Active Ride (Hekserij 2.0)
Laten we direct naar de hoofdact gaan: Porsche Active Ride. Dit (optionele) systeem is verbluffend. Vergeet stabilisatorstangen. Elk wiel heeft een eigen hydraulische pomp die bliksemsnel de demper kan intrekken of uitduwen.
Wat betekent dit in de praktijk?
- Comfort: Als u de deur opent, springt de auto in een fractie van een seconde 5 centimeter omhoog (‘Comfort Entry’). U stapt niet in, u stapt op.
- Rijden: In bochten leunt de auto naar binnen, als een motorfiets. Bij remmen duikt de neus niet, maar wordt de hele auto horizontaal omlaag getrokken.
Het is technisch briljant. U rijdt met 200 km/u over een verkeersdrempel en u voelt… niets. De auto negeert het wegdek. Maar als purist zeg ik: het is ook eng. U voelt niet meer wat de auto doet. De verbinding met het asfalt is verbroken door een computer die besluit wat u wel en niet mag voelen. Het is alsof u rijdt met een condoom om.
Interieur: De pook is weg (en de schermen zijn er)
Binnenin heeft de Panamera de transitie naar het digitale tijdperk voltooid. De versnellingspook op de middenconsole? Weg. Die zit nu – net als bij de Taycan – als een klein knobbeltje op het dashboard, rechts van het stuur. Dit creëert ruimte in het midden voor… tja, vooral glanzend zwart plastic en een inductielader die uw telefoon roostert.
Het instrumentarium is volledig digitaal. De analoge toerenteller is dood. En ja, ook hier probeert Porsche u het passagiersscherm aan te smeren. Een scherm waarop uw bijrijder Netflix kan kijken (onzichtbaar voor de bestuurder). Ik blijf het herhalen: dit is onnodige complexiteit en gewicht. Geef mij liever mooi hout of carbon op die plek.
De aandrijving: V6 of V8 Hybrid?
In Nederland is de Panamera 4 E-Hybrid de enige logische keuze (en de verkooptopper). Een V6 turbo + elektromotor. Systeemvermogen: 470 pk. De accu is gegroeid naar 25,9 kWh. Elektrisch haalt u makkelijk 80 à 90 kilometer. Dat is keurig. U kunt uw woon-werkverkeer volledig elektrisch doen, en in het weekend de V6 laten brullen op de Autobahn. De overgang tussen elektro en benzine is naadloos. De PDK-bak is telepathisch goed.
Voor de gekken is er de Turbo E-Hybrid (V8, 680 pk). Bruter, sneller, maar in Nederland onnodig duur en marginaal leuker in het dagelijks verkeer.
De fiscale valkuil: 2.300 Kilo aan lasten
Hier komt de kater. De Panamera 4 E-Hybrid weegt leeg 2.230 kilo. Rijklaar tikt hij de 2.330 kilo aan. Met een paar opties (glazen dak, Active Ride, massagestoelen) gaat u richting de 2.400 kilo.
De situatie in 2026:
- BPM (Aanschaf): Hier scoort hij. Door de lage CO2-uitstoot (op papier) is de BPM laag. U krijgt heel veel auto voor uw geld vergeleken met een niet-hybride concurrent.
- MRB (Wegenbelasting): Hier bloedt u. De gewichtskorting voor PHEV’s is weg. U betaalt het volle tarief voor een auto van 2.400 kilo. Dat is een maandbedrag waarvoor u een aardige studentenkamer kunt huren.Als u de auto zakelijk rijdt, is dit minder pijnlijk (kosten voor de zaak). Maar voor de ondernemer die hem in privé rijdt, of de particulier, is de MRB een enorme kostenpost die de lage brandstofkosten (bij elektrisch rijden) volledig tenietdoet.
Conclusie
De Porsche Panamera (G3) is een technologisch meesterwerk. Het Active Ride systeem is iets dat u moet ervaren om het te geloven; het tart de natuurwetten. Maar de auto is veranderd. Hij is minder ‘sportwagen’ en meer ‘privéjet voor de weg’ geworden. Hij is afstandelijker, zwaarder en complexer.
Fiscaal gezien is het in Nederland een ‘business-only’ auto geworden. De lage BPM maakt de aanschaf aantrekkelijk, maar de torenhoge wegenbelasting (door het absurde gewicht) maakt hem voor privébezit een financiële molensteen. Als ik mocht kiezen? Geef mij een tweedehands Panamera GTS (vorige generatie) zonder hybride-rommel. Die zuipt benzine, maar heeft tenminste nog een ziel (en een toerenteller).
Eindcijfer: 9/10 (Ingenieurskunst) | 5/10 (Rijbeleving & Vaste lasten)
Galerij
