Kijkt u eens in uw straat. De kans is groot dat er minimaal drie Kia Niro’s staan. Het is de Volkswagen Golf van de 21e eeuw: de standaardkeuze voor de Nederlander die “gewoon een goede auto” wil. Niet te groot, niet te klein, hip genoeg maar niet te gek, en leverbaar met elke denkbare stekker of zonder.
In 2026 is de tweede generatie Niro (SG2) een vertrouwde verschijning. Maar de wereld om de auto heen is veranderd. De subsidies zijn opgedroogd en de gewichtscorrectie in de motorrijtuigenbelasting (MRB) is geschiedenis. De Niro was altijd de slimste keuze voor de portemonnee. Is hij dat nog steeds, of heeft de fiscus de volksheld de nek omgedraaid?
Design: De boemerang blijft
Aan de buitenkant blijft de Niro een frisse verschijning, zeker met die contrasterende C-stijl (de ‘Aero C-Pillar’) waar de lucht doorheen stroomt voor betere aerodynamica. Als ingenieur kan ik dat waarderen; het is een functioneel design-element dat niet alleen voor de show is. De ‘Heartbeat’ dagrijverlichting geeft hem een herkenbaar smoelwerk.
Het is een auto die precies groot genoeg is. De kofferbak (475 liter in de EV) slikt de vakantiebagage van een gezin van vier, en op de achterbank kunnen volwassenen prima zitten. Het is geen ruimtewonder zoals de grotere Sportage, maar voor de Randstad is dit formaat ideaal.
De ergonomische misser: De wissel-balk
Binnenin heeft Kia stappen gemaakt qua materiaalgebruik. Er wordt veel gerecycled spul gebruikt (hemelbekleding van oud behang, stoelen van eucalyptusbladeren), wat goed voelt voor het geweten en verrassend goed voor de vingers.
Echter, de Niro lijdt aan hetzelfde syndroom als de Sorento en de EV6: de Multimode Touch Display. Dit is een smalle balk onder het scherm die dient voor zowel de klimaatcontrole als de navigatie. Met een klein knopje wisselt u van functie. Ik blijf het zeggen: dit is een ergonomische ontwerpfout. U wilt de verwarming hoger zetten, maar u vergeet te wisselen en zet per ongeluk de radio keihard. U moet uw ogen van de weg halen om te kijken in welke ‘modus’ de balk staat. Voor een merk dat prat gaat op gebruiksgemak, is dit een onnodige misser. Geef ons gewoon drie draaiknoppen, Kia!
Drie smaken: Welke kiest u?
Het unieke aan de Niro is dat hij er in drie smaken is. En de keuze is in 2026 lastiger dan ooit.
- Niro EV (Elektrisch): Dit was jarenlang de favoriet. 204 pk, een 64,8 kWh accu en een praktijkbereik van 400 kilometer. Hij rijdt soepel, stil en vlot. Maar… laden gaat nog steeds met maximaal 72 kW (of iets sneller na een update, maar geen 200 kW+). In 2026 is dat aan de trage kant vergeleken met de concurrentie.
- Niro PHEV (Plug-in Hybride): De gulden middenweg? Met een elektrische range van zo’n 60 kilometer doet u de boodschappen elektrisch. Hij heeft 183 pk en voelt vlot aan.
- Niro HEV (Hybride): De klassieke hybride zonder stekker. 141 pk. Minder snel, maar wel zuinig (1 op 20 is makkelijk haalbaar) en zonder laadstress.
De fiscale valkuil: Gewicht is de vijand
Vroeger zei ik: “Koop de EV.” Nu, in 2026, zeg ik: “Pak uw rekenmachine.”
De Niro EV weegt ongeveer 1.700 kilo. De Niro PHEV weegt ongeveer 1.600 kilo. De Niro HEV weegt ongeveer 1.400 kilo.
Nu de gewichtskorting in de MRB is verdwenen, betaalt u voor de EV en PHEV de volle mep wegenbelasting. Voor de particulier is dat een maandelijkse dreun. De “goedkope” stroom weegt voor veel mensen niet op tegen de honderden euro’s extra belasting per jaar ten opzichte van de lichtere HEV.
De HEV is weliswaar duurder in aanschaf (vanwege de hoge BPM op de CO2-uitstoot), maar in de maandelijkse vaste lasten (verzekering + wegenbelasting) wint hij het. Bovendien is de afschrijving op hybrides inmiddels zeer stabiel.
Conclusie
De Kia Niro is nog steeds een van de beste allrounders op de markt. Het is een auto die zelden irriteert (op die touch-balk na) en alles goed doet. Hij is comfortabel, ruim genoeg en betrouwbaar.
Maar de “verstandigste keuze” is verschoven. Waar de EV jarenlang de held was, is hij door het overheidsbeleid voor de particuliere koper te duur geworden in het bezit. De saaie, degelijke Niro HEV (de gewone hybride) is anno 2026 de lachende derde. U betaalt wat meer bij de dealer, maar de fiscus laat u daarna relatief met rust. Soms is vooruitgang (elektrisch rijden) financieel een stap terug, en is de conservatieve keuze de slimste.
Eindcijfer: 8/10 (Auto) | 6/10 (Ergonomie touch-balk)
Galerij
