Terwijl de hele autowereld over elkaar heen buitelt om de grootste batterij en de snelste laadpaal te presenteren, staat er in een hoekje van de showroom een auto die koppig weigert mee te doen aan de stekkergekte. De Hyundai Nexo is er nog steeds. In 2026 voelt deze waterstof-SUV aan als een tijdreiziger uit een alternatieve toekomst. Een toekomst waarin we niet wachten bij Fastned, maar gewoon tanken zoals we dat honderd jaar lang gewend waren.
De Nexo was zijn tijd ver vooruit toen hij verscheen, en ironisch genoeg is hij dat misschien nog steeds. Of is hij inmiddels veranderd in de Betamax van de auto-industrie: technisch superieur, maar ingehaald door de realiteit van de massa? Vandaag rijd ik in deze chemische fabriek op wielen om te kijken of waterstof in het huidige Nederland een reddingsboei of een blok aan het been is.
Een rijdende luchtreiniger
Wat als eerste opvalt, is hoe normaal de Nexo eruitziet. Hyundai heeft niet gekozen voor het bizarre ruimteschip-design waar Toyota met de Mirai patent op leek te hebben. De Nexo is een keurige, ietwat inwisselbare SUV met vloeiende lijnen en verzonken deurgrepen. In 2026 oogt het ontwerp misschien wat bedaagd vergeleken met de scherpe lijnen van de Ioniq 5 en 6, maar het heeft een tijdloze elegantie.
Het echte wonder vindt plaats zodra u gaat rijden. Op het dashboard ziet u een teller die niet aangeeft hoeveel benzine u verbrandt, maar hoeveel lucht u heeft gezuiverd. De brandstofcel heeft namelijk brandschone zuurstof nodig om te reageren met waterstof. Filters in de neus halen fijnstof en roet uit de buitenlucht voordat die de ‘stack’ ingaat. U verlaat de stad dus schoner dan u erin kwam. Als ingenieur vind ik dat een poëtisch mooi concept. Het enige wat uit de uitlaat druppelt, is zuiver water. U zou er thee van kunnen zetten, al raad ik dat om hygiënische redenen af.
De illusie van de normale auto
Het rijgedrag van de Nexo is ontworpen om u in slaap te sussen, en dat bedoel ik als een compliment. Het is een van de meest comfortabele auto’s waar ik ooit in heb gereden. De elektromotor (want ja, uiteindelijk is het een EV die zijn eigen stroom maakt) levert 163 pk. Dat is in 2026, waar elke Chinese stadsauto 300 pk heeft, bescheiden. U trekt geen klinkers uit de straat, maar de duw is soepel en stil.
Het grote verschil met een batterij-auto (BEV) is het gewicht. Hoewel de Nexo met ruim 1.800 kilo geen vlieggewicht is, voelt hij lichter en minder log aan dan vergelijkbare EV’s die 500 kilo aan accu’s meeslepen. De waterstoftanks wegen relatief weinig. De auto duikt en helt wel wat in bochten, maar dat past bij zijn karakter. Dit is een onthaastingsmachine, geen bochtenridder. Binnenin heerst een weldadige rust, met die typische, ietwat drukke middenconsole vol fysieke knoppen die Hyundai inmiddels in andere modellen heeft afgezworen, maar die ik hier stiekem wel kan waarderen.
Het tankstation-drama
De belofte van de Nexo is simpel: vijf minuten tanken, 665 kilometer rijden. Geen laadstress, geen apps, geen gedoe. In theorie is dat de heilige graal voor de vertegenwoordiger of de veelrijder. U staat bij de pomp, hoort wat gesis, en u kunt weer door naar München.
Maar dan slaat de Nederlandse realiteit van 2026 toe in al zijn hardheid. Het netwerk van waterstofstations voor personenauto’s is nog steeds een gatenkaas. Veel nieuwe stations richten zich puur op vrachtwagens en bussen. Als Nexo-rijder bent u een soort padvinder die zijn route moet plannen van oase naar oase. En niets is zo frustrerend als aankomen bij een pomp met nog 20 kilometer bereik, om erachter te komen dat de compressor in storing staat of de druk te laag is om de tank vol te krijgen. Het bezit van een Nexo vereist in Nederland een flinke dosis pioniersgeest en stalen zenuwen.
De fiscale valkuil
En dan de kosten. Waterstoftechniek is complex en duur. Er zit platina in de brandstofcel en de tanks zijn van koolstofvezel. De aanschafprijs is daardoor fors. Fiscaal gezien is de Nexo interessant omdat u geen BPM betaalt; de uitstoot is immers nul.
Echter, de kilometerprijs is pijnlijk. Waterstof aan de pomp is per kilometer aanzienlijk duurder dan thuis geladen elektriciteit en in veel gevallen zelfs duurder dan benzine. Daar komt bij dat de vrijstelling voor de motorrijtuigenbelasting (MRB) voor emissievrije auto’s is vervallen. U betaalt in 2026 dus de volle mep wegenbelasting voor een auto van 1.800 kilo. U betaalt een premium prijs voor de auto, een premium prijs voor de brandstof én de volle mep aan belasting. Economisch gezien is de Nexo voor de particulier eigenlijk niet rond te rekenen.
Conclusie
De Hyundai Nexo blijft een technisch meesterwerk. Het concept van een auto die de lucht zuivert, alleen water uitstoot en tankt in vijf minuten, is vanuit ingenieurs-oogpunt superieur aan de loodzware batterij-auto’s. Het rijdt zijdezacht en voelt uiterst solide aan.
Maar in het Nederland van 2026 is het een auto voor de idealist met diepe zakken. De infrastructuur laat u in de steek en de fiscus straft u voor het gewicht zonder de brandstofkosten te compenseren. Tenzij u naast een waterstofpomp woont en een allergie heeft voor laadkabels, is een batterij-elektrische Ioniq 5 in alle opzichten de slimmere, goedkopere en makkelijkere keuze. De Nexo is een briljante oplossing voor een probleem dat de politiek al op een andere manier heeft opgelost.
Eindcijfer: 8,5/10 (Techniek) | 3/10 (Infrastructuur & Kosten NL)
Galerij
